Ναι, ρε γαμώτο, έστειλα ένα εκατομμύριο ευρώ στην Ελβετία, ενώ συγχρόνως “εξυπηρετούσα” τους χιλιάδες που με τίμησαν με την ψήφο τους. Εκ των υστέρων καταλαβαίνω ότι φέρθηκα απερίσκεπτα και έκανα τη βλακεία να τα βάλω σε τράπεζα και να μη τα κρατήσω σε… σεντούκι, όπως πολλοί εκ των “συναδέλφων” μου.

Δεν έχω κάνει τίποτα μεμπτό και ανήθικο. Είμαι απόλυτα νόμιμος. Όλα αυτά τα λεφτά -πολλά, δεν το αρνούμαι- είναι αποτέλεσμα μόχθου. Σίγουρα οι αμοιβές μου υπήρξαν υψηλές, αλλά με αντίστοιχο όγκο δουλειάς και έλλειψη προσωπικού / οικογενειακού χρόνου.

Γιατί θέλετε να με φάτε και να με ξεφτιλίσετε; Έκανα αυτό που θα έκανε κάθε σωστός οικογενειάρχης και πατέρας. Προστάτεψα τα λεφτά μου, υπό την απειλή της χρεοκοπίας, για να να εξασφαλίσω το μέλλον των παιδιών μου. Ο καθένας αυτό δε θα έκανε;

Γνωρίζω ότι πολύς κόσμος -και ψηφοφόροι μου φαντάζομαι- δεν έχουν τέτοια άγχη, από τη στιγμή που ψηφίσαμε ό,τι ήταν δυνατό για να μην τους μείνει φράγκο. Μη σας πω ότι τους ζηλεύω κιόλας, δεν έχουν ν’ ανησυχούν για χρεοκοπίες. Σκέφτομαι μάλιστα να φέρω τα λεφτά πίσω και να τους τα μοιράσω. Προς Θεού, δεν αγοράζω ψήφους, αν και αυτό φαίνεται ότι έκανα (κάναμε…) μέχρι τώρα.

Μη με χτυπάτε… Μέσω εμού πλήττεται η ηρεμία της οικογένειάς μου. Τι σημασία έχει η δημοσιοποίηση του ονόματός μου; Τι θα χάσω πέρα από την ελάχιστη αξιοπρέπεια που μου έχει απομείνει;

Τί σας ενοχλούν τα λεφτά μου και που κρίνω εγώ να τα έχω ασφαλισμένα;

Κι όλοι αυτοί οι “συνάδελφοι”, οι δήθεν αθώες περιστέρες, τόσο πια μίσος εναντίον μου; Μήπως ζηλεύουν γιατί έβγαλα περισσότερα από αυτούς. Ας μη βιάζονται να με κρίνουν, θα κριθούν κι αυτοί κάποια στιγμή…

Δε χαλάω μόνο εγώ την εικόνα του κοινοβουλίου, είναι ήδη εδώ και πολύ καιρό σάπια και δυσώδης…

Αλλά, γιατί διάολο, κάθομαι και απολογούμαι τόση ώρα; Τί θα κερδίσω; Τίποτα… Ευτυχώς υπάρχει το κομπόδεμα… Με τέτοιο κομπόδεμα, όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές, ανά τον πλανήτη, οπουδήποτε εκτός αυτής της έρμης χώρας…

Αντίο σας, λοιπόν…