Η φύση έδειξε τα δόντια της στην εξωτική Άπω Ανατολή, ίσως με το χειρότερο τρόπο, εξαφανίζοντας πόλεις από το χάρτη και αφήνοντας την απειλή της ραδιενέργειας να αιωρείται βαριά πάνω από τα κεφάλια των άμοιρων Γιαπωνέζων.
Χαζεύοντας αυτές τις μέρες τις ολοήμερες αναμεταδόσεις του BBC και των άλλων δορυφορικών καναλιών, πέρα από το μέγεθος της καταστροφής, μου έκανε μεγάλη εντύπωση από τη μια η…ηρεμία των μεταδόσεων από τους απεσταλμένους δημοσιογράφους των ειδησεογραφικών πρακτορείων, από την άλλη η στωικότητα των ίδιων των παθόντων. Σε όλα μα όλα τα ρεπορτάζ (και είδα πολλά αυτές τις μέρες), δεν είδα κανέναν να ωρύεται, να βρίζει το κράτος και τους “υπεύθυνους”. Αντιθέτως, είδα ανθρώπους ήρεμους, που με πόνο ψυχής κοιτούσαν τις ισοπεδωμένες πόλεις τους, βουβοί και αμίλητοι, αποπνέοντας όμως ένα αίσθημα υπερηφάνειας, όσο και ανημποριάς μπροστά στην απόλυτη δύναμη του σεισμού. Προφανώς είναι ένας λαός μαθημένος στα ύπουλα χτυπήματα του Εγκέλαδου, όμως δε ζει σε κατάσταση πανικού, αντιθέτως, όλοι γνωρίζουμε τα μεγέθη της Ιαπωνικής οικονομίας.
Μου ήρθε αμέσως στο μυαλό ο…πανικός των δημοσιογράφων της ημεδαπής, όταν η “κακοκαιρία” χαλούσε το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, τις αναμεταδόσεις πολεμικού τύπου από χιονισμένους δρόμους, τη γνωστή κραυγή “πού είναι το κράτος;” και όλα αυτά τα τραγελαφικά, λες και ήρθε το τέλος του κόσμου. Συγχρόνως, εδώ και δυο-τρεις μέρες, οι “δημοσιογράφοι”, παρ’ όλες τις συνεχείς αντίθετες διαβεβαιώσεις των ειδικών, με πιεστικές ερωτήσεις περί ερχομού της ραδιενέργειας προς δυσμάς, προσπαθούν να εκμαιεύσουν τρομακτικά σενάρια πυρηνικού ολέθρου, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά το… “bad news, good news”.
Η συμπεριφορά των Ιαπώνων πρέπει να είναι ένα συνεχές μάθημα για όλους, η ένταση και ο πανικός δεν βοήθησαν ποτέ, ούτε έκλεισαν πληγές. Υπάρχουν καταστάσεις που η στωικότητα σώζει ζωές και η εμπιστοσύνη, έστω και στοιχειώδης, στους ειδικούς είναι απαραίτητη για την επούλωση των τραυμάτων. Ας σταματήσουν κάποια στιγμή οι, παντός επιστητού, τηλεδικαστές – παντογνώστες να τρομοκρατούν την κοινή γνώμη, ας παραδειγματιστούν από το έργο των ανά τον κόσμο συναδέλφων τους και το κυριότερο…ας το βουλώσουν!