Ο άγγελος με το πεινασμένο στόμα

 

§∂¡∞ ¢πµ∞¡∏.qxd Ο Γιάννης Γεωργιάδης είναι απόφοιτος της Νομικής, αλλά εργάζεται ως… εκπαιδευτής σκύλων. Ο καθηγητής-δικηγόρος Κρεμόπουλος είναι ένας διακεκριμένος νομικός, φίρμα των ακαδημαϊκών κύκλων, πλούσιος, παντρεμένος με την κόρη του μέντορά του, τη Μαριτίνα, η οποία διάγει βίο μεγαλοαστής συζύγου με μόνο ενδιαφέρον τη γιόγκα και αποχαυνωτικές αριστοκρατικές συνήθειες.
Ο εκπαιδευτής λοιπόν, σε μια νυχτερινή βόλτα με τον σκύλο του συναντά τυχαία τον καθηγητή που κι αυτός έχει βγάλει βόλτα τον… απείθαρχο Μπάτμαν (καινούριο βίτσιο της χαζής συζύγου του). Η συνάντηση αυτή θα είναι μοιραία και για τους δύο. Ο μεν πρώτος θα το δει σαν μια ευκαιρία για να ξεφύγει από τη μίζερη κατάντια, ο δε δεύτερος θα βρει μια ευκαιρία να απαλλαχθεί από τον απεχθή σκύλο, ενώ συγχρόνως στο αγγελικό πρόσωπο του Γιάννη θα βρει τον ιδανικό συνεργάτη, φίλο, ακόμη και γιο (μιας και ο πραγματικός του γιος “σπουδάζει” στο Λονδίνο τρώγοντας τα λεφτά του στην πρέζα). Όμως οι πραγματικοί σκοποί του Γιάννη δεν είναι αυτοί που πραγματικά φαίνονται. Ο γοητευτικός νεαρός, εκμεταλλευόμενος την αφέλεια της αστικής τάξης, θέλει να πάρει ένα είδος εκδίκησης για τη ζωή που δεν είχε ποτέ: λεφτά, καταξίωση, αναγνώριση. Επιδίδεται έτσι σε έναν συνωμοτικό παιχνίδι με απώτερο σκοπό την “καταστροφή” του καθηγητή. Γίνεται μέλος της οικογένειας, αποπλανεί τη γυναίκα του, γίνεται συνεργάτης στο δικηγορικό γραφείο, καταξιώνεται.
Στο “Ένα Πεινασμένο Στόμα” η Λένα Διβάνη μας διηγείται μια ιστορία επηρεασμένη από την καθημερινότητα, με δήθεν επιτυχημένους και άτυχους φιλότιμους. Η αδικία που, λίγο ή πολύ, συναντούμε σχεδόν καθημερινά στη σύγχρονη Ελλάδα. Ο “άγγελος – εκδικητής” Γιάννης, εντοπίζει τις ανεπάρκειες ενός σάπιου συστήματος, τους αχόρταγους ανθρώπους που το αποτελούν και, κινώντας κατάλληλα τα νήματα, καταρρίπτει το μύθο των επιτυχημένων. Μας δείχνει πως πέρα από τη φαινομενικά άψογα οργανωμένη ζωή, η κενότητα των επιτυχημένων έχει ανάγκη το διαφορετικό, το αντισυμβατικό που μπορεί να δώσει αναλαμπές ανθρωπιάς στη βαρετή ζωή τους. Συγχρόνως, σε κάθε ευκαιρία, μας περιγράφει τα δομικά συστατικά αυτού του συστήματος, την οικογενειοκρατία, το βύσμα, την επιβράβευση του μετρίου. Μέχρι το τραγικό φινάλε…
Πρόκειται για ένα καλά οργανωμένο ψυχολογικό – πολιτικό , με μη αναμενόμενες ανατροπές, αλλά τελικά πολύ λογικές μιας και περιγράφουν τον παραλογισμό (και τη μετριότητα) της μοντέρνας αστικής τάξης, μιας κατάστασης που είμαστε κοινωνοί, αλλά συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε. Κοφτερή γραφή, συχνά ωμή, χωρίς εξάρσεις και “φιλολογισμούς”, ένα κείμενο που δεν σ’ αφήνει να το αφήσεις.

Unknown source

 

Σχολιάστε...

 

Your email address will not be published.