Ίσως τώρα που κλείνει η ΕΤ1, η δημόσια τηλεόραση προσπαθεί να τραβήξει, την ύστατη στιγμή, τα φώτα της (αρνητικής) δημοσιότητας πάνω της, απαγορεύοντας την προβολή του διαφημιστικού σποτ της έκθεσης Athens Biennale 2011. Πέρα από το κλισέ που λέει ότι η δημόσια τηλεόραση πρέπει να έχει ως πρώτη προτεραιότητα την προβολή του πολιτισμού και της τέχνης, δεν μπορώ να διανοηθώ πως υπάρχουν άνθρωποι που κρίνουν τόσο απερίσκεπτα πως ένα τέτοιο βίντεο θίγει -δήθεν- τους πολίτες και τους προτρέπει σε “αντισυμβατικές” ενέργειες.

Ο σκοπός της τέχνης δεν είναι μόνο να ικανοποιεί αισθητικά. Η τέχνη δεν υπάρχει μόνο για να γεμίζει το βλέμμα. Έχει -πρέπει να έχει – τη δυνατότητα να βάζει το μυαλό να σκέφτεται, να προβληματίζεται, να αντιδρά και -γιατί όχι- να ενοχλείται.

Ο Γιώργος Ζώης σκηνοθετώντας το εν λόγω βίντεο, πέρα από ένα άψογο αισθητικό αποτέλεσμα, κατορθώνει όλα τα παραπάνω. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα δίνει τον παλμό της εποχής. Μιας εποχής που βράζει, εξεγείρεται, “ξερνάει” το σύστημα, πεινάει και τείνει να γράψει την τηλεοπτική “ενημέρωση” στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το δείχνει αυτή την τάση, δεν πρόκειται να δημιουργήσει κάτι καινούριο, από τη στιγμή που ολοένα και περισσότεροι βγαίνουν στους δρόμους, χωρίς κάποιο τηλεοπτικό σποτ να τους “ανοίγει τα μάτια”, όπως νομίζει η δημόσια τηλεόραση πως, με την απαγόρευση της προβολής του, θα αποφύγει.

Δυστυχώς, η δημόσια τηλεόραση, έχει χαμηλή ακροαματικότητα. Τη διαφήμιση δεν θα την έβλεπε πολύς κόσμος, σε μια χώρα που η πνευματική ανομβρία είναι σταθερή αξία. Η λογοκρισία του βίντεο έχει το αντίθετο αποτέλεσμα: όπως κι εγώ που το πήρα χαμπάρι μέσω… Ράδιο Αρβύλα, έτσι όλο και περισσότεροι θα έχουν πρόσβαση σε αυτό, το αντίθετο φαντάζομαι από αυτό που ελπίζει η ΕΡΤ.