Οι 20 μήνες έγιναν βίντεο, ένα εντυπωσιακό οδοιπορικό στα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Ωραία μουσική, μοντέρνος σχεδιασμός, εντυπωσιακά χρώματα, όλα παρουσιασμένα με σωστές δόσεις τεχνολογίας, εξάλλου ξέρουμε πόσο αγαπάει την τελευταία ο πρωθυπουργός.
Ξέχασε όμως ο “σκηνοθέτης” βασικά πράγματα:

• Η ανακοίνωση των προστίμων συνεπάγεται είσπραξή τους;
• Το  περιβόητο “ψηφιακό σχολείο” έρχεται, αλλά η πληροφορική “φεύγει” από το λύκειο.
• Οι μισθοί μειώθηκαν και -απ’ ότι ακούγεται- η κατηφορική διαδρομή συνεχίζεται.
• “Πρέπει να ικανοποιήσουμε τους δανειστές μας” είπε κάποιος υπουργός… Τι γίνεται με τους πολίτες;
• Έχει σημασία η πτώχευση… όταν πάνω από 2.000.000 πολίτες ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας;
• “Ένα κράτος που σέβεται τα χρήματα των πολιτών του”: του τα… κόβει.
• Μήπως η -καταγεγραμμένη- ανεργία του 15% παραείναι μεγάλη;
• Ποια είναι η πιο συνηθισμένη ταμπέλα στα καταστήματα; Απάντηση: “ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ”.
• 110.000 νέοι που εργάζονται (και διαπρέπουν) στην Ευρώπη, χωρίς, φυσικά, να επιθυμούν την επιστροφή στην “πατρίδα”. (βλέπε brain drain).
• Το ότι -ειλημμένες- αποφάσεις αναρτώνται στο διαδίκτυο δεν είναι ανάγκη να διαφημίζεται, από τη στιγμή που η δημόσια διαβούλευση είναι μύθος.
• “Εξασφαλίζει τις συντάξεις των παιδιών μας”: κόβοντας τις συντάξεις της προηγούμενης γενιάς!

Αν είχα τη τεχνογνωσία και τον χρόνο σίγουρα θα έφτιαχνα το αντί-video…!