Σκεφτόμουν πριν από λίγο καιρό, με αφορμή κάποιες… αυξομειώσεις της τάσης του ηλεκτρικού ρεύματος, πως όλη μας η ζωή, ιδίως για ορισμένους από εμάς, έχει πλέον χάσει τη φυσική της υπόσταση και τείνει να γίνει (αν δεν έχει ήδη γίνει…) ολοκληρωτικά ψηφιακή. Δε μιλώ για τις κοινωνικές μας σχέσεις που, την εποχή των “κοινωνικών δικτύων” πρέπει να τη διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Αναφέρομαι σε όλα εκείνα που έχουν χάσει τη φυσική τους μορφή και έχουν γίνει πλέον δυαδικά ψηφία αποθηκευμένα σε αχανείς σκληρούς δίσκους ή sb sticks. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσες χιλιάδες φωτογραφίες, τραγούδια mp3, ταινίες και σειρές, κείμενα, σημειώσεις για τη δουλειά ακόμη και… συνταγές έχουμε πλέον μόνο σε ψηφιακή μορφή; Συγχρόνως, έχετε σκεφτεί πόσο ευάλωτα είναι όλα αυτά, έρμαια της… ΔΕΗ ή ανεπανόρθωτων βλαβών του αγαπημένου μας υπολογιστή;
Το φωτογραφικό άλμπουμ που έχει η μητέρα στο σπίτι δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ, ούτε οι βιντεοκασέτες, ούτε τα άπειρα CD ή DVD. Μπορεί να ξεθωριάσουν ή παλιές βιντεοκασέτες να χάσουν την αρχική τους ποιότητα, αλλά θα είναι εκεί, κουτσά στραβά θα “παίξουν” άμα χρειαστεί.
Ας δούμε το εφιαλτικό σενάριο με ένα αληθινό παράδειγμα: εδώ και ένα χρόνο, το γραφείο μου κοσμεί ένας θηριώδης iMac 27”. Δε θα αναφερθώ στα χαρακτηριστικά του (πάντως η LED οθόνη του είναι καταπληκτική… ), αλλά μόνο στον ενσωματωμένο 1 ΤΒ σκληρό του δίσκο. Ο τελευταίος “στέγασε” όλη την ψηφιακή μου ύπαρξη: χιλιάδες φωτογραφίες, μουσική, ταινίες, παλιές εργασίες, σημειώσεις για σχολικά μαθήματα. Φυσικά από την πρώτη στιγμή ο υπολογιστής συνδέθηκε με UPS, αλλά και πάλι ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και θα χαλάσει το σούπερ μηχάνημά σου. Αποτέλεσμα: συσσωρευμένη δουλειά χαμένη και ενδείξεις κατάθλιψης στον ορίζοντα!

Τελευταία οι φοβίες αυτές έγιναν εντονότερες και χωρίς πολλή σκέψη αγόρασα έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο και ενεργοποίησα το “μαγικό” application του MacOS X που λέγεται Time Machine. Η… “μηχανή του χρόνου”, λοιπόν, αναλαμβάνει να κάνει για σένα, αυτό που αναβάλλεις συνεχώς. Να κρατάει αντίγραφα ολόκληρης της ψηφιακής σου ύπαρξης. Πώς δουλεύει; Συνδέεις, μέσω usb, firewire, ethernet ή ό,τι άλλο, τον εξωτερικό δίσκο (που πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος με τη χωρητικότητα του σκληρού δίσκου του αγαπημένου σου “μήλου”), ενεργοποιείς το Time Machine και αυτό αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.

Αν υποθέσουμε ότι κατά λάθος σβήστηκε κάτι, τότε μπαίνοντας στο πολύ εντυπωσιακό γραφικό περιβάλλον της εφαρμογής, μπορούμε να δούμε πως ήταν τα περιεχόμενα του υπολογιστή μας στο… παρελθόν και να επαναφέρουμε ό,τι τυχόν χάσαμε στο… παρόν! Την πρώτη φορά παίρνει ένα ακριβές αντίγραφο του δίσκου και έπειτα κάθε ώρα παρακολουθεί τις τυχόν αλλαγές (και μόνο αυτές), αντιγράφοντας στον εξωτερικό δίσκο μόνο αυτές. Το πως ακριβώς λειτουργεί μπορείτε να το διαβάσετε στην Wikipedia. Παραθέτω μόνο ένα απόσπασμα, πολύ επεξηγηματικό (βαρέθηκα να μπω στον κόπο να το μεταφράσω…):

Time Machine creates a folder on the designated Time Machine volume which is named the current date and time. It then copies all locally attached drives (except for files and directories that it has specifically been told not to copy, and of course, the Time Machine volume itself) to the folder. Every hour thereafter, it creates a new folder on the remote drive using the same naming scheme, but instead of making another complete copy of the primary hard drive, Time Machine instead only backs up files that have changed and creates hard links to files that already exist on the remote drive. A user can browse these “versions” of the primary drive and see each file as if it were right where it was left.
Some other backup utilities save “deltas” for file changes, much like version control systems. Such an approach permits more frequent backups of minor changes but can often complicate the interaction with the backup volume. By contrast, it is possible to manually browse a Time Machine backup volume without using the Time Machine interface; the software’s use of hard links makes each backup session appear to the user like a full backup, rather than an incremental or “delta” backup.
Time Machine appears to create multiple hard links to unmodified directories. Multiple linking of directories is quite different from conventional UNIX.
Apple system events record when each directory is modified on the hard drive. This means that instead of examining every file’s modification date when it is activated, Time Machine only needs to scan the directories that changed for files to copy (the remainder being hard-linked).

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε… σίγουροι. Τουλάχιστον κάνουμε κινήσεις για να ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες να πάθουμε ζημιά.