Δεν μπορώ να καταλάβω την έκπληξη και τον ντόρο που προκλήθηκε για τα “χουντικά σταγονίδια” της σχολής ευελπίδων. Όσοι έχουμε υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό έχουμε συναντήσει φανατικούς “ελληνάρες” στρατόκαυλους που μιλούσαν για το πως “θα φάμε” τους Τούρκους και τους Αλβανούς, μας έβαζαν και τραγουδούσαμε ρυθμικά, την ώρα της γυμναστικής, τραγουδάκια απείρου κάλλους για την ανωτερότητα της φυλής μας και ένα σωρό γραφικά, αλλά και επικίνδυνα.
Οι στρατιωτικές σχολές περνούν μια εποχή μεγάλης ζήτησης από τους υποψήφιους μαθητές του λυκείου. Η ανεργία, σε όλους σχεδόν τους κλάδους, είναι πλέον παγιωμένη κατάσταση και η “λύση” του στρατού φαντάζει σαν την πιο καλή για μόνιμη επαγγελματική αποκατάσταση και μάλιστα από μικρή ηλικία.
Όταν ένα παιδί δεκαοχτώ χρονών μπει σε μια στρατιωτική σχολή είναι το πιο εύκολο “θύμα” για πλύση εγκεφάλου από τους ανεγκέφαλους νοσταλγούς εποχών που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Κι όμως… Ξαφνικά, ανακαλύπτουμε τον τροχό, νομίζοντας ότι ο στρατός συμβαδίζει πλήρως με τα δημοκρατικά ιδανικά που κυοφορήθηκαν από τη μεταπολίτευση και μετά. Λάθος εντύπωση εν μέσω μιας εποχής που βράζει, που το τελευταίο που απασχολεί τον μέσο πολίτη είναι τα “ιδανικά” και οι “συνταγματικές αρχές”, όταν πολλοί, πλέον, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η γενικότερη κατήφεια και αναστάτωση δημιουργούν κλίμα για να βγουν στην επιφάνεια τέτοιες “νοσταλγικές” συμπεριφορές για το μαύρο παρελθόν που στιγμάτισε τη χώρα. Εξάλλου, ας μη ξεχνιόμαστε, η “εθνική σωτηρία” υπαγορεύει συνεργασίες μεταξύ προσώπων που δεν τιμούν το, έτσι κι αλλιώς παραπαίον, πολιτικό σύστημα.
Το ρεπορτάζ λέει ότι πρωτεργάτης των “επεισοδίων” ήταν ο αρχηγός της σχολής, ο ίδιος πρωταγωνίστησε σε παρόμοιο, σχεδόν, επεισόδιο στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης την 28η Οκτωβρίου. Τότε τί έγινε; Είχε καμία επίπτωση; Απ’ ότι φάνηκε όχι και συνέχισε απερίσπαστος το “έργο” του, την προπαγάνδα έναντι της, έστω ασθενούς, δημοκρατίας. Οι ευέλπιδες μόνο ελπιδοφόροι δεν είναι εάν υποθάλπουν τέτοια, μεμονωμένα ελπίζω, στοιχεία.
Δυστυχώς, δεν πρόκειται για “σταγονίδια”, αλλά για μια ριζωμένη νοοτροπία που βρίσκει πρόσφορο έδαφος, ιδίως μετά το ιδεολογικό μόρφωμα που κυβερνάει αυτή τη στιγμή τη χώρα.
