Το λυόμενο… γκέτο
Αναρωτιέμαι κατά καιρούς τι σκ@τ@ ήθελα και έγινα εκπαιδευτικός από τη στιγμή που το “εκπαιδευτικό γίγνεσθαι” της χώρας οπισθοδρομεί όλο και περισσότερο. Όχι μη νομίζετε ότι θα γκρινιάξω για τους μισθούς, την ελλιπέστατη κτιριακή και υλικοτεχνική υποδομή, τη γενικότερη μιζέρια του κλάδου. Θα… τσιρίξω, όμως, όσο πιο δυνατά μπορώ, για την την έλλειψη αντίδρασης που χαρακτηρίζει την εκπαιδευτική κοινότητα και όλους αυτούς τους αρμόδιους που, δυστυχώς, έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι.
Παρόλες τις εισηγήσεις του Υπουργείου Παιδείας όπως και την κατακραυγή της χώρας μας από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΣΠΕ) (το λινκ βρίθει από σχετικές αναφορές), “αγανακτισμένοι” γονείς καλούσαν τις αρχές να εκδιώξουν τσιγγανόπουλα από τα δημοτικά σχολεία της περιοχής του Ασπρόπυργου. Αποτέλεσμα των διαμαρτυριών ήταν να μεταφερθούν οι ρομά σε λυόμενο… γκέτο (εν έτει 2007)! Δηλαδή πέρα από τις εντολές, πέρα από τους νόμους, πέρα από τους θεσμούς και το Σύνταγμα, ο όχλος είναι ο απόλυτος αρχόντας. Αυτή η κρεάτινη μάζα ανεγκέφαλων που επιμένουν να θεωρούν εαυτούς ανώτερους και ακόμη περισσότερο… φεουδάρχες σε μια “έννομη“ χώρα. Το κακό της υπόθεσης πως σε όλη την επικράτεια υπάρχουν και άλλες κοινότητες… αρείων που επιμένουν στο διαχωρισμό των ελληνοπαίδων από τα τσιγγανόπουλα.
Βέβαια, αυτές είναι ειδήσεις που περνούν στα αζήτητα. Υπάρχουν τα ”καυτά“ θέματα των χρημάτων των υπουργών -πόθεν έσχες-, το φημισμένο real estate Βατοπέδι, οι ”αντάρτες“. Αυτά που κάθε μέρα πολτοποιούν το μυαλό και την κρίση μας, χωρίς φυσικά να ανακαλύπτονται ποτέ οι ένοχοι. Κι όμως οι ρατσιστές που βρίσκονται δίπλα μας, αλωνίζουν και βρίσκονται μονίμως στο απυρόβλητο. Προστατεύουν εξάλλου τη μεγάλη ρήση της Φανούλας (εκείνης της προέδρου του συλλόγου ελλήνων Ολυμπιονικών) που είπε κάποτε «Οι Έλληνες είμαστε γεννημένοι πρώτοι. Τα υπόλοιπα είναι για τους δεύτερους. Εμείς είμαστε για την κορυφή. Το έχουμε στα κύτταρά μας και είναι το μεγαλύτερο δώρο»
[πηγή]
Είναι φρικτή αυτή η λογική και δυστυχώς αναπαράγεται συνεχώς από άτομα που ζουν ανάμεσά μας. Δεν μπορεί βέβαια να είναι και «έμφυτη» αυτή η ξενοφοβία, αυτή η ρατσιστική αντίληψη και ίσως εδώ είναι μεγάλη η ευθύνη της εκπαίδευσης, Αν θέλουμε να λέμε ότι κάνουμε βήματα μπροστά πρέπει το εκπαιδευτικό σύστημα –το οποίο ακόμα στην Ελλάδα αντιμετωπίζει παιδικές ασθένειες- να κάνει την υπέρβαση και να ασχοληθεί με τα σοβαρά αυτά κοινωνικά ζητήματα. Να λύνονται από το σχολείο αυτά τα θέματα.
Όχι ότι στην Ευρώπη τα έχουν λύσει αλλά δεν πειράζει νομίζω να είμαστε πρωτοπόροι έστω και σε κάποια ζητήματα που δεν έχουν να κάνουν τόσο με υλικοτεχνικό εξοπλισμό, προμήθειες και κονδύλια αλλά σωστή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και την χρήση επιστημονικών μεθόδων.
Έχεις δίκιο μιλώντας για «παιδικές» ασθένειες. Γραφειοκρατία, παχιά λόγια και στο τέλος τίποτα. Ειλικρινά δεν μιζεριάζω, αλλά περιγράφω μια πραγματικότητα που ζω τα τελευταία 8 χρόνια. Και όσο αφορά τα περί πρωτοπορίας… συγχώρεσέ με, αλλά δεν το βλέπω όταν δεν εφαρμόζονται στοιχειώδη διατάγματα και δε λειτουργεί κανένας ελεγκτικός μηχανισμός
Στο σχολείο που δουλεύω έχουμε και κάποια (λίγα)τσιγγανάκια. Δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς γονιός για αυτά τα παιδιά. Πρέπει να πω , όμως , ότι είναι από οικογένειες τσιγγάνων που κατοικούν σε σπίτια κανονικά και όχι σε σκηνές με αμφίβολες συνθήκες υγιεινής… Χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω κάποιους , νομίζω ότι οι περισσότεροι γονείς φοβούνται τις ασθένειες. Μπορεί,όμως,να κάνω και λάθος…
Αγαπητέ μου δάσκαλε, μακάρι να είναι μόνο έτσι όπως τα λες. Ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση, όμως, απαιτούμε καλύτερες συνθήκες γι’ αυτους τους κακόμοιρους και δεν επιδιώκουμε… διωγμό