
Κάποτε οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ως κορυφαίο γεγονός, σήμαιναν την παύση των εχθροπραξιών, συμβόλιζαν την ειρήνη, τη σύμπνοια και την ευγενή άμιλλα. Φέτος, στην Κίνα, λέγεται ότι θα πραγματοποιηθούν οι πλέον εντυπωσιακοί και άρτιοι της σύγχρονης ιστορίας (τα ίδια έλεγαν για την Αθήνα, τα ίδια θα ειπωθούν και για το Λονδίνο το 2012). Όμως η “σύγχρονη” Κίνα βογκά κάτω από αναχρονιστικές καθεστωτικές τακτικές λογοκρισίας, εκφοβισμού και περιορισμού των ελευθεριών των πολιτών. Το απόλυτο δημοκρατικό μέσο, το Διαδίκτυο, δοκιμάζεται σκληρά στην αχανή ασιατική χώρα. Bloggers υπό διωγμό, περιορισμός δημοφιλέστατων ιστοσελίδων (Youtube, Wikipedia, Blogspot, WordPress) συνθέτουν ένα σκηνικό που κάθε άλλο παρά το πνεύμα του Ολυμπισμού θυμίζει. Δεν είναι λίγοι οι Κινέζοι bloggers που έχουν παραπεμφθεί και φυλακιστεί επειδή μέσω των ιστολογίων τους “έθιγαν” το καθεστώς και τις τακτικές του.Και να ήταν μόνο η Κίνα; Βόρειος Κορέα, Αίγυπτος, Λιβύη, Κούβα, Ιράν μερικές από τις χώρες που αποτελούν τη λίστα των κυβερνήσεων που φιμώνουν απροκάλυπτα την ελευθερία των πολιτών τους. Αντί όμως τα κανάλια να επικρίνουν εντατικά αυτού του είδους τις μεθοδεύσεις αναλώνονται μονίμως στη δαιμονοποίηση του Ιντερνετ, το παρουσιάζουν σαν πηγή των κακών που λέγονται παιδοφιλα, πορνογραφία, σατανισμό, εκβιασμούς, ρατσισμό. Μήπως η φετινή Ολυμπιακή χρονιά θα έπρεπε να αποτελέσει το εφαλτήριο για τον περιορισμό και, γιατί όχι, την εξάλειψη τέτοιων φαινομένων; Δεν αρκούν μόνο τα καλαίσθητα μπανεράκια. Τα Μέσα έχουν τη δύναμη, εξάλλου ως ένα βαθμό ο περιορισμός τέτοιου είδους ελευθεριών τους αγγίζει άμεσα.