Η εκπαιδευτική μετταρύθμιση ξεκινά από τους εκπαιδευτικούς

Φτιάχνοντας το προηγούμενο post σκέφτηκα να συμπεριλάβω σ΄αυτό την αναφορά της Ελευθεροτυπίας στον δάσκαλο του 14ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών κ. Κώστα Πανούση, αλλά προτίμησα μια ξεχωριστή καταχώρηση για να πω και μερικές σκέψεις μου.
Ο κύριος Πανούσης κάνει μια αξιολογότατη προσπάθεια χρησιμοποιώντας καθημερινά στην εκπαιδευτική διαδικασία και σε όλα τα μαθήματα τις νέες τεχνολογίες και το Διαδίκτυο. Χρησιμοποιεί βίντεοπροβολέα, φορητό υπολογιστή, ιντερνετ μέσω κινητής τηλεφωνίας(!), ασύρματα μέσα, εννοείται Power Point. Μέσω του blog που έχει στήσει οι μαθητές μπορούν από το σπίτι να κάνουν τις εργασίες τους, να παίρνουν πληροφορίες για το μάθημα, να απαντούν σε καίρια ερωτήματα που τους οδηγούν στη γνώση, αποκτώντας έτσι την ικανότητα «να ψάχνουν» δημιουργικά και όχι απομνημονεύοντας σαν παπαγαλάκια. Το όλο εγχείρημα έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν σκεφτεί κανείς ότι οι συμμετέχοντες σ’ αυτό είναι παιδιά του δημοτικού. Κι όμως, επειδή ακριβώς βρίσκονται σε μια ηλικία που αρχίσουν να γνωρίζουν τον κόσμο και τις απαιτήσεις του, μέσω μια τέτοιας αλληλεπιδραστική – δημιουργικής μάθησης, το μυαλό τους μαθαίνει να «ρουφά» όλη τη γνώση και να την κάνει βίωμά του.
Ακούμε συχνά τη λέξη «μεταρρύθμιση» περιμένοντας τον εκάστοτε υπουργό να στείλει το τάδε ή το δείνα διάταγμα, να αλλάξει το «υπάρχον» σύστημα, να «βελτιώσει» την πολύπαθη εκπαίδευση. Όχι λοιπόν. Η μεταρρύθμιση θα ξεκινήσει από εμάς τους ίδιους. Πρέπει να αποβάλλουμε αυτό το αιώνιο «θ’ αλλάξουν μωρέ τα πράγματα» και να στρωθούμε από μόνοι μας για ένα καλύτερο εκπαιδευτικό αύριο. Οι καρεκλοκένταυροι και οι «επιτροπές σοφών» δεν δίνουν λύσεις, απλά (και καλώς) κάνουν προτάσεις. Η σωστή μάθηση θα (αυτο) οργανωθεί από εμάς τους ίδιους.

Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του κ. Πανούση, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα…