Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και σχολείο: κατάχρηση…
Πριν λίγες μέρες μου ζήτησε ο διευθυντής μου να του φτιάξω φίλτρα στο Outlook Express, έτσι ώστε τα εισερχόμενα μηνύματα να πηγαίνουν στα κατάλληλα, ορισμένα από πριν, φακελάκια. Ο υπολογιστής του… σερνόταν στην κυριολεξία μιας και στο φάκελο εισερχομένων είχε πάνω από 1800 (!) μηνύματα. Σίγουρα κρατούσε πολλά που ήταν άχρηστα, αλλά διαπίστωσα επίσης πως υπήρχαν πολλά ίδια μηνύματα που αφορούσαν στο σχολείο προερχόμενα όμως από διαφορετικές μεριές με το χαρακτηριστικό Fw: στο θέμα του μηνύματος.
Για παράδειγμα: στέλνει το Υπουργείο Παιδείας ένα έγγραφο συνημμένο σ’ ένα ηλεκτρονικό μήνυμα προς όλα τα σχολεία, κοινοποιώντας το συγχρόνως στις κατά τόπους διευθύνσεις Β’ θμιας εκπαίδευσης. Οι τελευταίοι, προφανώς, δεν βλέπουν ότι το μήνυμα που μόλις έλαβαν είναι κοινοποίηση και μας το… ξαναστέλνουν.
Άλλο παράδειγμα: οι κατά τόπους ΕΛΜΕ στέλνουν ενημερωτικά μηνύματα για συνδικαλιστικά θέματα στα σχολεία. Μπορεί να λάβουμε το ίδιο μήνυμα τουλάχιστο μία φορά ακόμη από το προσωπικό e-mail κάποιου συνδικαλιστή που θέλει να προβληθεί (ίσως…) ή, γιατί όχι, από πραγματικό ενδιαφέρον.
Κι άλλο παράδειγμα: ο ίδιος ο προϊστάμενος μπορεί να στείλει κάποιο μήνυμα στα σχολεία κοινοποιώντας το στη γραμματεία της διεύθυνσης, η οποία με τη σειρά της… μας το ξαναστέλνει… μη τύχει και χαθεί στον αχανή δρόμο του διαδικτύου.
Και το κερασάκι στην τούρτα: Συχνά έχει τύχει, αφού λάβουμε το ηλεκτρονικό μήνυμα με το πιθανό συνημμένο έγγραφο, να λάβουμε και το ίδιο έγγραφο με το… συμβατικό ταχυδρομείο, ακόμη και από τον ίδιο φορέα, έτσι για να είμαστε σίγουροι…
Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν βομβαρδισμό από ηλεκτρονικά μηνύματα που έχει αποκτήσει πλέον τον χαρακτήρα spam και δεν ξέρω ποιο αναθεματισμένο φίλτρο θα μπορούσε να σταματήσει αυτό το χείμαρρο… σαβουρομηνυμάτων! Ρε συνάδελφοι, εσείς εκεί στα γραφεία, διαβάζετε λιγάκι πιο προσεκτικά τα πεδία που αφορούν στην «κοινοποίηση», την «προώθηση» των μηνυμάτων, μη τα στέλνετε στα τυφλά, άρχισε να καταντάσει κουραστικό το τακτικό σβήσιμο ομοίων μηνυμάτων με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο.
Βρήκαμε παπά, να θάψουμε δυο τρεις… έλεος!!
Νομίζω πως στην χρήση του email για επαγγελματικούς λόγους είμαστε ακόμη στην αρχή και μαθαίνουμε… Το θετικό είναι ότι τουλάχιστον αρχίζει και χρησιμοποιείται και ξεκολλάμε από τα fax και την συμβατική αλληλογραφία με το ταχυδρομείο.
Εδώ οι ISPs ακόμη δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν το mail. Στο δημόσιο θα ήταν καλύτερα?
Νομίζω πως οι περισσότεροι μαθαίνουν να χρησιμοποιούν το mail με τον τρόπο που το χρησιμοποιούν για να σπαμάρουν όλο τους το address book με funny mails… Ελπίζω να αλλάξει σύντομα αυτό…
Τουλάχιστο να μας έστελναν τα ηλίθια «funny» mails θα το καταλάβαινα…αλλά τα ίδια και τα ίδια από 10 μεριές είναι μεγάλο πρήξιμο…
Όσο για το FAX μην είσαι τόσο σίγουρος, χρησιμοποιείται φανατικά ακόμη…
H τελευταία σου επισήμανση (το κερασάκι στηντούρτα) αποτελεί και τον κανόνα.
Όταν θ ααρχίσουν να πλησιάζου και οι γιορτές θα αρχίσουν να έρχονται και οι ευχετήριες κάρτες των πολλών ΜΒ.
Ως γονιός μαθητή δημοτικού σχολείου στην Αθήνα όπου δεν υπάρχει επικοινωνία μέσω e-mail με το σχολείο, θα έλεγα ότι είστε πολύ τυχεροί έστω και αν γίνεται χαμός από μυνήματα… Πιστεύω/ελπίζω με τον καιρό να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Εμείς δεν έχουμε λάβει ποτέ e-mail επικοινωνίας με το σχολείο. Ίσως να διαθέτει μόνο για επικοινωνία με το υπουργείο και λοιπές υπηρεσίες. Αλλά και η επικοινωνία της διευθύντριας με τον Σύλλογο Γονεών πάλι μέσω φαξ γίνεται οπότε οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι δεν το χρησιμοποιούν καθόλου. Επίσης έχω προτείνει από τις αρχές της χρονιάς την χρήση από τον Σύλλογο ενός μπλογκ για επικοινωνία με τους γονείς (ως ο απλούστερος τρόπος να στηθεί ένας ιντερνετικός δίαυλος επικοινωνίας). Έχω ήδη ετοιμάσει ένα απλό μπλογκ με μερικούς συνδέσμους προς το υπουργείο, με λίστα του συλλόγου γονέων κλπ. Στην πρότασή μου αντιδρούν και μέσα από τον σύλλογο (εγώ είμαι εκτός) και από τον σύλλογο διδασκόντων…
Στο δε μάθημα πληροφορικής στο ολοήμερο έμαθα χθες από τον γιο μου (Β’ Δημοτικού) ότι η ωρομίσθια δασκάλα τους βάζει να παίζουν ramkid και άλλα παιχνίδια την ώρα που η ίδια στέλνει μυνήματα μέσω υπολογιστή στις φίλες της (αυτό με ένα ερωτηματικό μέχρι να το διασταυρώσω – αν και εμπιστεύομαι τον γιο μου)……
Ουδέν άλλο σχόλιο από έναν γονιό σε απόγνωση…
Ειδικά που βρίσκομαι στον χώρο των τηλεπικοινωνιών και σε κάθε συνέδριο ακούω ξανά και ξανά για την χαμηλή διείσδυση του ίντερνετ κλπ. Και είναι τραγικό όταν υπάρχει διαθέσιμη η τεχνολογία και το υλικό να χρησιμοποιείτε για να στέλνει e-mails η δασκάλα στις φίλες της…
Ευχαριστώ.
Μ.
Επίσης, παρέλειψα.. Συγχαρητήρια για το μπλογκ σας και την σημαντική προσπάθειά σας και για όλες σας τις ασχολίες. Μπράβο. Μακάρι ολοι οι εκπαιδευτικοί να είχαν το μισό μεράκι από το δικό σας, και η παιδεία στην Ελλάδα θα ήταν αλλού. Keep walking….
@marios
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια….
Θίγετε το πολύ σημαντικό ζήτημα (όχι απαραίτητα μέσω υπολογιστή) των γονιών με το σχολείο. Μακάρι να μας έστελναν χιλιάδες e-mail οι γονείς και όχι οι… καρεκλοκένταυροι. Να ξέρετε πως αποτελείτε εξαίρεση μέσα στη γενικότερη αδιαφορία των γονιών για το δημόσιο σχολείο. Η ανάλυσή του προβλήματος είναι ένα ζήτημα που δε χωράει στα στενά περιθώρια ενός σχολίου, όμως μου δώσατε την αφορμή για μελλοντικό post.
Όσο για τη «συνάδελφο»… επιεικώς απαράδεκτη, μπορείτε κανονικότατα να την καταγγείλετε στο διευθυντή της, ο οποίος (αν είναι τυπικός) να κάνει τις πρέπουσες ενέργειες για πειθαρχικές κυρώσεις. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά η γενική χαλαρότητα του εκπαιδευτικού κλάδου επιφέρει την εμφάνιση τέτοιων φαινομένων… Ουδείς υπεράνω του νόμου, φτάνει μόνο να… τηρείται ο τελευταίος…
Ξέρετε… την αδιαφορία των γονέων αλλά και των εκπαιδευτικών δυστυχώς, την έχω αντιληφθεί πολύ έντονα. Η περσινή χρονιά ήταν πολύ αποκαλυπτική. Πέρσι, διατηρούσα ανώνυμο μπλογκ με το οποίο κατέγγελα τα κακώς κείμενα (όπως τα έβλεπα εγώ) του σχολείου. Μαθεύτηκε και φτάσαμε στο σημείο να μαθαίνω μέσω κουτσομπολιών ότι και η διευθύντρια και η προεδρίνα του συλλόγου ψάχνουν να βρουν ποιοι είναι αυτοί οι γονείς που καταγγέλουν στο ίντερνετ αυτό το καλό σχολείο κλπ. Μέχρι του σημείου που μία εξήγηση στο γιατί δεν αγκαλιάζει το σχολείο το μπλογκ που τους έφτιαξα φέτος για να ανακοινώνει ο σύλλογος ότι θέλει για άμεση ενημέρωση προς τους γονείς (έστω και με κλειδωμένα τα σχόλια) ήταν ότι δεν το θέλουν λόγω του ‘κακού’ μπλογκ που διατηρούσα πέρσι. Άγνοια, δυστυχώς. Τεχνοφοβία ?
Ξανά και ξανά και μέσω του μπλογκ και face to face προσπάθησα να περάσω το μήνυμα ότι είμαστε μαζί για το καλό των παιδιών και το να κάνω σχόλια είναι υποχρέωσή μου. Επιζητώ τον διάλογο. Αντί για αυτό αντιμετωπίζουμε μια αμυντική στάση.
Μην σας κουράσω αλλά να πω και αυτό. Πήγαμε χθες στο (δημόσιο) νηπιαγωγείο του μικρού μου γιου για ενημέρωση. Επί 2 ώρες οι δασκάλες μας εξηγούσαν τους στόχους του νηπιαγωγίου, πώς λειτουργούν, τί κάνουν με τα παιδιά, τί χρειάζεται να κάνουμε στο σπίτι κλπ. Η συνάντηση έγινε στις 6:00μμ για να υπάρχει το δυνατόν μεγαλύτερη προσέλευση.
Σημερα στις 11:30 στο (δημόσιο) δημοτικό του μεγάλου μου γιου. Η δασκάλα στην τελευταία της χρονιά προ της σύνταξης. Είπα να το ρισκάρω και να της πω ότι στην σελίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου υπάρχουν και λογισμικά ανά τάξη που συνδιάζονται με τα βιβλία τους για περαιτέρω μάθηση μέσω υπολογιστή (αλλά σχετική με το μάθημα της τάξης). Και ποια είναι η προσέγγιση, αν το έχει συζητήσει με τις δασκάλες του ολοήμερου κλπ. Ένιωσα ότι κατέβηκα από άλλο πλανήτη. Και το τραγικότερο. Είμαι πεπεισμένος ότι και σε μία/έναν δάσκαλο νέο πρωτοδιόριστο να μιλούσα σε αυτό το σχολείο ίσως θα είχα το ίδιο. Σέβομαι το έργο τους και σαφώς υπάρχει καλή πρόθεση απλο την διεύθυνση και τους δασκάλους. Αλλά… εν έτη 2008 … στην Ευρώπη … στον κόσμο της τεχνολογίας….. αυτό πλέον δεν είναι αρκετό.
Και πάλι συμφωνώ για την πλήρη αδιαφορία των γονιών. Στο δημοτικό είμαστε οι γονείς 2-3 παιδιών που τα λέμε ευθέως και ας γινόμαστε μη αρεστοί. Από την άλλη, ίσως μου πείτε εσείς που έχετε την εμπειρία. Δεν είναι καθόλου εφικτό να προκαλέσουνε το ενδιαφέρον των γονιών είτε οι εκπαιδευτικοί (η διεύθυνση του σχολείου και η προσέγγιση προς τους γονείς και τα προβλήματά τους κλπ) είτε ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων ? Ή είμαι τελικά αιθεροβάμων. Παρότι μου είναι δύσκολο λόγω εργασίας, το σκέφτομαι μερικές φορές να βάλω υποψηφιότητα για τον σύλλογο γονέων, ώστε αν εκλεγώ να κάνω αυτό το πείραμα. Δηλ. σε επόμενη συνέλευση γονέων να έρθουν πάνω από 20 άτομα (από τα 300+) και θα είμαι χαρούμενος……..
Συγνώμη αν σας κούρασα… Εκμεταλλεύτηκα λίγο το βήμα εδώ για να εκφράσω τις σκέψεις μου. Το θέμα δεν εξαντλείτε πράγματι και είναι και πολυδιάστατο.
Ευχαριστώ θερμά.
συγχωρέστε μου τα ορθογραφικά/ συντακτικά λάθη λόγω ταχύτητας.. Μ.
Θα χαιρόμουν πολύ να δω να γράφετε όλα αυτά, τα πολύ σωστά, που λέτε σ’ ένα επώνυμο ιστολόγιο.
Δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα πιστέψτε από τους… αδαείς της εκπαίδευσης, ιδίως όταν οι σπασμωδικές αντιδράσεις τους επιβεβαιώνουν την ανικανότητά τους…
Δεν έχω σταματήσει να γράφω από φόβο. Ούτε έχω σταματήσει να μιλάω και να παλεύω. Απλά ψάχνω να βρω την κατάλληλη μέθοδο που θα έχει το μέγιστο αποτέλεσμα. Μέσω συλλόγου, εντός συλλόγου, απ’ευθείας στους δασκάλους ?
Πέρσι ξεκίνησα με πολύ αισιοδοξία και απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Κουραστήκαμε με την γυναίκα μου και μερικούς άλλους γονείς να κυνηγάμε τα αυτονόητα, τα απλά, τα θέματα κοινής λογικής.
Να το γράψω το μπλογκ, και επώνυμα, δεν έχω πρόβλημα. Το ζητούμενο όμως είναι το αποτέλεσμα. Με ποιον τρόπο μπορώ να βελτιώσω την ποιότητα ζωής και παιδείας των παιδιών μου.