Δήλωση κτηματολογίου υποβάλλατε;

Δεν ξέρω τελικά αν θα πάρει παράταση η όλη ιστορία, αλλά σαν γνήσιος Έλληνας και ενώ η καταληκτική ημερομηνία της 31ης Οκτωβρίου πλησιάζει, μόλις χθες, ενώ είχα όλο το χρόνο μπροστά μου, πήγα στην υπηρεσία κτηματογράφησης της Κατερίνης να υποβάλλω τη δική μου δήλωση. Έφαγα δυόμιση ώρες και… καλά να πάθω. Πράγματι, ιδίως γι’ αυτούς που έχουν πολύπλοκες (και πολλές) ιδιοκτησίες, δεν ήταν και τόσο εύκολο να συμπληρώσουν τα έντυπα χωρίς τη βοήθεια «ειδικού» (ή επιτήδειου… όπως το πάρει κανείς…). Ακόμη και η δική μου δήλωση που ήταν απλούστατη είχε λάθη.
Παρατηρώντας, λοιπόν, τους υπόλοιπους καθυστερημένους διαπίστωσα πως ούτε ένας είχε ένα καλό λόγο να πει. Η γνωστή, αθάνατη ελληνική γκρίνια. Το… κωλοκράτος, οι κωλοϋπηρεσίες, οι ατέλειωτες ουρές, τίποτα δε λειτουργεί σωστά σ’ αυτή τη χώρα, όλα αυτά τα τροπάρια που ψέλλνουν κάθε τρεις και λίγο οι νεοέλληνες. Έχω να παρατηρήσω δύο πράγματα. Όλοι, μα όλοι οι υπάλληλοι, ήταν ευγενέστατοι και… νεότατοι. Παρόλη την κούρασή τους (χθες τουλάχιστον δούλευαν από τις 8 το πρωί ως τις 8 το βράδυ συνεχόμενα) απαντούσαν σε όλες τις ερωτήσεις (και ήταν πολλές), επεξηγούσαν αναλυτικά χωρίς να βαριούνται και, κυρίως, χαμογελούσαν συνεχώς. Δεν μπορώ επομένως να καταλάβω όλους εκείνους που αφήνουν τόσο σημαντικές δουλειές (είμαστε από τις λίγες χώρες της Ευρώπης, αν όχι η μοναδική που δεν έχει κτηματολόγιο) για την τελευταία στιγμή, να βρίζουν συνεχώς μόνο και μόνο για να… βρίζουν.
Το δεύτερο είναι πως δεν είναι το σύστημα που έχει πρόβλημα, αλλά το νομικό καθεστώς που διέπει την ιδιοκτησία γενικότερα. Χίλιες δυο παραλλαγές, διατάξεις, δυσνόητοι όροι, απουσία μηχανογράφησης. Ας μη κατηγορούμε, λοιπόν, τους ανθρώπους αυτούς που επιτέλους συμμετέχουν ενεργά σ’ ένα έργο που φαίνεται πως λειτουργεί, προσπαθώντας να βάλουν μια… ψηφιακή τάξη στο κατεστημένο γραφειοκρατικό χάος.