Δεν είμαι καθόλου κατά της αξιολόγησης όπως περιγράφεται στις διατάξεις του περιβόητου ενιαίου μισθολογίου, αν και ο τρόπος της εφαρμογής της είναι ακόμη ομιχλώδης έως ανύπαρκτος. Λέει ο σχετικός νόμος….

Αντικαθίσταται το κίνητρο απόδοσης, που λαμβάνεται από όλους τους υπαλλήλους, από το «επίδομα παραγωγικότητας», το οποίο θα καταβάλλεται ανά τρίμηνο ή εξάμηνο, ανάλογα με δείκτες απόδοσης των υπαλλήλων και των υπηρεσιών. Προφανώς δεν θα χορηγείται σε όλους τους υπαλλήλους όπως σήμερα, αλλά σε όσους αποδίδουν, με βάση την κρίση των αρμόδιων επιτροπών.

Γι’ αυτή την ξεφτίλα που ζούμε τις τελευταίες μέρες με τη διάθεση των διδακτικών βιβλίων θα δοθούν στους υπεύθυνους πριμ αντιπαραγωγικότητας; Αυτοί είναι που τελικά θα αξιολογήσουν εμένα και όλους τους συναδέλφους για να κρίνουν αν είμαστε παραγωγικοί ή όχι; Χωρίς καμία αλαζονική διάθεση δεν πρόκειται ποτέ να δεχθώ κανένος είδους “αξιολόγηση” από όλα αυτά τα ραμολιμέντα που δεν μπορούν να πράξουν τα αυτονόητα. Ιδίως όταν, κουτσά στραβά, κάποιες από τις αρμοδιότητές τους έδειχναν ότι ασκούνταν σωστά πριν πέσουν κι αυτές στο περιβόητο βαρέλι χωρίς πάτο…