Σήμερα το πρωί, πηγαίνοντας σχολείο και χαζεύοντας τη μεγαλοπρέπεια του Ολύμπου, άκουσα στο ραδιόφωνο ένα αγαπημένο κομμάτι που η μελωδία του είχε καιρό να χαϊδέψει τ’ αυτιά μου. Πρόκειται για ένα τραγούδι από μια παλιά συνεργασία των Πυξ Λαξ με τους i Muvrini, ένα συγκρότημα από την Κορσική. Τότε, τουλάχιστον, η αισθαντική φωνή του τραγουδιστή, η δύναμή της και ο λυρισμός της μου προκαλούσαν ανατριχίλες. Κάτι τέτοιο ένιωσα σήμερα όταν το άκουσα…