Eduradar.gr… μετά από 5 μήνες λειτουργίας
To Eduradar είναι περίπου 5 μήνες στον διαδικτυακό άερα. Μερικές σκέψεις μου στη σχετική καταχώρηση στο blog του site. Θα χαρώ να ακούσω τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας.
Εντυπωσιακά εμπνευσμένη μηχανή αναζήτησης
Θα ήθελα να δω κάποια στιγμή να εξελίσσεται το Google όπως και το Spezify. Δώστε τον όρο της αναζήτησης και δείτε ένα εντυπωσιακό μωσαϊκό από πληροφορίες για αυτό που ψάχνετε. Τα αποτελέσματα περιλαμβάνουν παραπομπές σε social networks, multimedia υλικό, από σελίδες όπως το Flickr ή το eBay,
Δυστυχώς δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ελληνικά….. Δείτε τι έβγαλε όταν έβαλα σαν όρο το… επίκαιρο papandreou debt (κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση).
Δεν είναι όλα όπως δείχνουν…
Ο Τζον Ρέμπους χάνει τον αδερφό του παραμονές της διάσκεψης κορυφής των G8 στο Gleneagles της Σκωτίας το 2005. Κάπως έτσι, πικρά, ξεκινάει η ¨Μνήμη Νεκρών” του αγαπημένου Ίαν Ράνκιν.
Τις ίδιες μέρες ένα στέλεχος της κυβέρνησης πέφτει και σκοτώνεται από το κάστρο όπους φιλοξενείται η διάσκεψη. Δολοφονία ή αυτοκτονία; Τέσσερα ακόμη πτώματα –θύματα ενός serial killer όπως φαίνεται- ανακαλύπτονται σε μια απομονωμένη περιοχή. Ανήκουν σε πρώην δολοφόνο ή βιαστές. Πήρε κάποιος εκδίκηση άραγε;
Όλα αυτά, φαινομενικά ασύνδετα, πρέπει να ξεκαθαρίσει ο Ρέμπους, που ως συνήθως είναι καχύποπτος με το καθετί. Εντωμεταξύ, οι διαδηλωτές συρρέουν κατά χιλιάδες στην περιοχή προκαλώντας αναστάτωση και επεισόδια. Μέσα σ’ αυτή την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα η Σίβον Κλάρκ, η συνεργάτιδα του Ρέμπους, έχει να βρει ποιος αστυνομικός χτύπησε τη μητέρα της που συμμετείχε στις διαδηλώσεις και την έστειλε στο νοσοκομείο.
Οι δυο συνεργάτες έχουν επίσης ν’ αντιμετωπίσουν την υπεροψία των ανωτέρων στελεχών που έχουν καταφτάσει από το Λονδίνο ως ασφάλεια για τους ισχυρούς του πλανήτη. Φυσικά ο Ρέμπους, μονίμως αντισυμβατικός, δεν τους δίνει καμία σημασία με άσχημη εξέλιξη σε βάρος του. Εξάλλου βρίσκεται στο κατώφλι της σύνταξης και το τελευταίο που τον ενδιαφέρει είναι να “πηγαίνει με τα νερά” των κοστουμάτων ανωτέρων του.
Συλλογή από κινηματογραφικές εικόνες
Η Christian Annyas είναι web designer και φανατική κινηματογραφόφιλη. Περνώντας τα χρόνια είχε μαζέψει στον υπολογιστή της screenshots από τα πρώτα 10 λεπτά κάθε ταινίας που είδε μέχρι που κράσαρε το μηχάνημά της και έχασε τα πάντα. Έτσι δημιούργησε το The Movie Title Stills collection για να έχει τα πάντα σε ένα ασφαλές μέρος και συγχρόνως να μοιραστεί την εντυπωσιακή συλλογή της με το κοινό.
Από τις πιο εντυπωσιακές προσωπικές δουλειές που έχω δει τα τελευταία χρόνια.
Εξασκηθείτε στην πληκτρολόγηση
Δεν ξέρω ούτε τυφλό σύστημα ούτε… κουφό. Όλα τα χρόνια που ασχολούμαι με πληκτρολόγια έχω αναπτύξει μια προσωπική “τεχνική” πληκτρολόγησης που με βολεύει μια χαρά και δε χρειάστηκε ποτέ να κάτσω να μάθω το φημισμένο τυφλό σύστημα όπως πρέπει.
Για όσους πάντως νομίζουν ότι έχουν πρόβλημα μπορούν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους εξασκούμενοι στο 10 Fast Fingers. Μπορείτε να εξασκηθείτε στις προτεινόμενες λέξεις (έχει και ελληνικά) και να βαθμολογηθείτε για τις επιδόσεις σας. Παρακάτω βλέπετε τις δικές μου επιδόσεις:
Ακούστε το…. site σας
Στο CodeOrgan εισάγετε μια url διεύθυνση και μπορείτε ν’ ακούσετε τη μουσική του κώδικα HTML που βρίσκεται πίσω από τη συγκεκριμένη διεύθυνση. Από το about: σκανάρει τον κώδικα, εντοπίζει μη αναγνωρίσιμους χαρακτήρες που δεν μπορούν να αναπαρασταθούν στη μουσική κλίμακα (A μέχρι G, Λα μέχρι Σολ ελληνικά) και μετά μετατρέπει τους χαρακτήρες σε νότες της πεντατονικής(!) κλίμακας (κάτι σαν ηπειρώτικο δηλαδή).
Δεν μπορώ να καταλάβω πως ακριβώς λειτουργεί αυτός ο αλγόριθμος (ούτε φυσικά σε τι αποσκοπεί….), αλλά το drteddy.gr μου πήρε στην κυριολεξία τ’ αυτιά. Έχω μάλλον…. παράφωνη ιστοσελίδα…..
Γυμναστική (όχι απαραίτητα) για… τεμπέληδες!
Κάποτε ήμουν φανατικός του γυμναστηρίου, τα τελευταία χρόνια μάλλον όχι. Μου αρέσει η γυμναστική, αλλά μάλλον την έχω συνδέσει με τη γενικότερη διάθεσή μου και όχι με κάτι που είναι απαραίτητο τώρα που…. περάσαμε και τα τριανταπέντε. Έτσι κι έχω κέφια απολαμβάνω μια βόλτα με το ποδήλατο είτε με κρύο είτε με ζέστη. Αν δεν έχω διάθεση δε θέλω ούτε να το δω, ούτε καν να περπατήσω.
Εδώ και ένα μήνα περίπου τη λύση στη βαρεμάρα ή την κακοκεφιά ήρθε να τη δώσει το Nintendo Wii, παιχνιδομηχανή τύπου Playstation, Xbox κλπ. κλπ. Έχει όμως μια βασική ιδιαιτερότητα – πρωτοπορία (αν μπορεί να το πει κανείς έτσι…): διαθέτει μια αρκετά μεγάλη γκάμα παιχνιδιών… γυμναστικής για το σπίτι! 
Το Wii Fit Plus, για παράδειγμα, συνοδεύεται προαιρετικά από ένα αξεσουάρ το Balance Board που μοιάζει πάρα πολύ με ζυγαριά το οποίο μπορεί να μετρήσει τα σωματομετρικά μας στοιχεία (δείκτη μάζα σώματος, βάρος, ισορροπία) και να μας βοηθήσει με τις συνοδευτικές ασκήσεις – παιχνίδια να ασκηθούμε παίζοντας και να χάσουμε βάρος. Φαντάζομαι ήδη κάποιους από εσάς να ισχυρίζονται ότι το γυμναστήριο, το jogging, το ποδήλατο στη… φύση δεν αντικαθίσταται με τίποτα. Δε διαφωνώ καθόλου. Από την άλλη όμως, πειθαρχώντας λιγάκι τον εαυτό μας, μπορούμε να ασκηθούμε στο σπίτι κάθε μέρα από λίγο, χωρίς να επιβαρύνουμε ιδιαίτερα το σώμα μας και συγχρόνως διασκεδάζοντας. Όταν μάλιστα κάνουμε τη γυμναστική μας με παρέα τότε σίγουρα δεν πρόκειται να βαρεθούμε.
Ποδόσφαιρο…
Δεν είμαι φανατικός ποδοσφαιρόφιλος. Βαριέμαι να στηθώ μόνος μου στην τηλεόραση να δω ένα ματς. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί ν’ ασχολούμαι με κάτι άλλο, να έχω την TV ανοιχτή και να ρίχνω κλεφτές ματιές στις ενδιαφέρουσες φάσεις.
Απολαμβάνω, όμως, το ποδόσφαιρο με παρέα στο σπίτι ή εκτός. Συνοδεία ποτού, κουβεντούλα,, σχόλια απαραίτητα για το παιχνίδι.
Χθες βρέθηκα σ’ ένα καφενείο (με παρέα φυσικά) για να παρακολουθήσω το ντέρμπι Πάοκ – Παναθηναϊκός. Άσχετα με το αποτέλεσμα, μάλλον ουδέτερος είμαι, η βραδιά ήταν κάτι παραπάνω από… cult! Καπνός μέχρι δακρύων -ακόμη τσούζουν τα μάτια και η μύτη μου- βρισιές, φωνές, πειραχτικά σχόλια, τα ποτά και οι μπύρες να πηγαινοέρχονται φανατικά.
Μια καλή φάση και ζητωκραυγές, μια… πατάτα και μπινελίκι, ένα "στραβό" σφύριγμα βρισίδια και… αναλύσεις από τους πανταχού παρόντες "ειδικούς" της διαιτησίας. Αν και δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω τι οδηγεί τον κόσμο σε τόσο μεγάλο φανατισμό (μιλάμε για εθισμό στο ποδόσφαιρο;) δεν μπορώ ν’ αρνηθώ ότι η όλη φάση έχει την πλάκα της.
Δεν έχω κάτσει ν’ αναλύσω ποτέ γιατί το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των μαζών ή ο "βασιλιάς" των σπορ. Προσωπικά, μεταξύ ενός ποδοσφαιρικού ντέρμπι (ιδίως στο απαράδεκτο από άποψη θεάματος ελληνικό πρωτάθλημα) και ενός αντίστοιχου μπασκετικού προτιμώ το δεύτερο.
ΑΣΕΠ και… Avatar!
Μπορεί κάποιος να μου πει τι σημαίνει ο συνδυασμός Avatar και… ΑΣΕΠ στη διαφήμιση που βλέπετε παραπάνω; Το βρήκα σε site σχετικό με εκπαιδευτικά θέματα και ειδήσεις. Ώρες ώρες ζηλεύω τη φαντασία ορισμένων ανθρώπων!
Η ώρα σε… φωτογραφίες
Άλλοι μπορεί να το βρουν έξυπνο, άλλοι μεγάλη βλακεία, πάντως η ιδέα έχει την πλάκα της. Στο HumanClock μπορούμε να δούμε την τρέχουσα ώρα σε… φωτογραφίες! Κάθε λεπτό είναι και μια διαφορετική φωτογραφία που τράβηξε κάποιος ανά τον πλανήτη σχεδιάζοντας, δείχνοντας, σχηματίζοντας και ό,τι άλλο την τρέχουσα ώρα. Κάτω από κάθε φωτογραφία υπάρχουν ένα σωρό ρυθμίσεις όπως ζώνη ώρας, 12ώρο ή 24 ώρο κλπ.
Μερικές στιγμές δεν μπορεί να διακριθεί κατευθείαν η ώρα, αλλά αυτό –ίσως- έχει την πλάκα του.
Στη φωτογραφία παραπάνω φαίνεται η ώρα που έγραφα αυτό το post….
[πηγή]
Αποβολή λόγω facebook (Τί θέλει να πει η ΕΛΜΕ ακριβώς;)
Φαντάζομαι ότι πολύς ντόρος και πολλές αναφορές θα έγιναν για την αποβολή μαθήτριας γυμνασίου επειδή σε σχετικό γκρουπ του Facebook έβρισε τη διευθύντρια του σχολείου της. Ειλικρινά, με βρίσκει πολύ σκεπτικό η όλη ιστορία. Ένα παιδί πράγματι έκανε ένα σημαντικό ατόπημα. Από την άλλη πρόκειται για μια εξωσχολική πράξη (άσχετα με το αν έμμεσα θίγεται το σχολείο) ή έχει άμεση σχέση με την εύρυθμη λειτουργία του σχολικού περιβάλλοντος; Δεν ξέρω…. Ένα σωρό ερωτήματα μου έρχονται στο μυαλό: εάν έβριζα εγώ κάποιον μέσω ενός τέτοιου γκρουπ (που μπορεί να μπει ο καθένας και να γράψει ό,τι του κατέβει) θα μου έκανε μήνυση; Πού θα ήξερε ότι το όνομα κάτω από το σχόλιο είναι απαραίτητα δικό μου; Δε συμβαίνει αυτό συχνά στην αναρχία του διαδικτύου; Πόσες φορές έχει συζητηθεί το θέμα του ελέγχου των ανώνυμων blogs κλπ. κλπ. Μέχρι που φτάνουν τα όρια των πειθαρχικών οργάνων του σχολείου (σύλλογος καθηγητών); Μήπως υπάρχουν κενά στη συγκεκριμένη νομοθεσία και μήπως αυτή πρέπει να προσαρμοστεί επιτέλους στη νέα (ψηφιακή) τάξη πραγμάτων;
Περί “έγκυρης” ενημέρωσης
Δε θέλω να μπω σε σκέψεις περί συνωμοσίας εναντίον του κλάδου των εκπαιδευτικών. Προτιμώ να φανταστώ ότι το άρθρο αυτό –όπως είχα αναφέρει και παλιότερα- είναι αποτέλεσμα της αναποτελεσματικής δουλειάς κάποιων που θέλουν να ονομάζονται έγκριτοι δημοσιογράφοι που έχουν σαν σκοπό να ενημερώνουν με ευβλάβεια το κοινό και όχι να στρέφουν τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης. (κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα για μεγένθυση).
Σύμφωνα λοιπόν με το “ΕΘΝΟΣ” ο βασικός μου μισθός είναι 1600 ευρώ και με τα επιδόματα φτάνει τα 2486 (!!!! –τέτοια ακρίβεια, αλήθεια… από πού πήραν στα στοιχεία;). Μετά τις μειώσεις που έχουν ανακοινωθεί από την κυβέρνηση θα φτάσει στα 2334 (!!!! –ναι, ναι!!… πάλι με τόση ακρίβεια!).
Ο καθαρός μου μισθός (βασικός, επιδόματα κλπ.) είναι το μήνα 1240 ευρώ περίπου (με 10 χρόνια υπηρεσία). Ακόμη και μετά από…. 50 χρόνια εργασίας –με τα σημερινά δεδομένα- δεν πρόκειται να φτάσει αυτά που περιγράφονται στο άρθρο.
Στην καταχώρηση του Αλέξανδρου μπορεί να βρείτε επιστολή διαμαρτυρίας που υπογράφεται από 132 συναδέλφους και έχει ήδη σταλεί στο “ΕΘΝΟΣ”.
Εντελώς… χαμένοι!
Βλέποντας τα δύο πρώτα επεισόδια του 6ου και τελευταίου κύκλου του Lost σκέφτηκα μήπως τελικά ο τίτλος της συναρπαστικής σειράς, που μας μπερδεύει για μια πενταετία περίπου, αναφέρεται στους τηλεθεατές και όχι στους πρωταγωνιστές της… τέτοιο μπέρδεμα.
Η λέξη του μήνα: πάγωμα (με ρασοφόρες εξαιρέσεις)
Μάλλον θα είναι μακρύς ο φετινός χειμώνας μιας και η παγωνιά θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Ποιοι θα… κρυώσουν περισσότερο; Μα φυσικά οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι… “όπου φτωχός και η μοίρα του”. Τι κι αν καταρτίζει μαύρες λίστες το οικονομικό επιτελείο με τους φοροφυγάδες; Είδατε να επιβάλλονται πουθενά κυρώσεις; Τιμωρούνται μονίμως αυτοί που δεν μπορούν να κλέψουν.
Συγχρόνως παγώνει η συζήτηση (που με τόσο στόμφο μιλούσε ο Παπανδρέου προεκλογικά) για τη φορολόγηση της εκκλησίας. Όσο εύκολα παγώνουν οι μισθοί, τόσο εύκολα παγώνει οποιαδήποτε συζήτηση ανοίγει (και φυσικά δεν συμφέρει) τα “εκκλησιαστικά” ζητήματα. Η τεράστια ακίνητη περιούσια της (λένε) ότι ίσα ίσα φτάνει για τα λειτουργικά της έξοδα. Αλήθεια, ποια είναι αυτά; Ας δούμε επιτέλους και ένα “εκκλησιαστικό” πόθεν έσχες… ή έστω ένα ταπεινό βιβλίο εσόδων-εξόδων. Η ηγεσία της τραβάει το αυτί κληρικών που εκμεταλλεύονται τον (καλά να πάθει) πολίτη;
Ο κατά τα άλλα συμπαθής αρχιεπίσκοπος ισχυρίζεται ότι η εκκλησία πρέπει να ενισχύει τους αναξιοπαθούντες και όχι το κράτος. Συμπληρώνω: δεν μπορεί να κάνει και τα δύο; Δεν μπορεί να πληρώνει φόρους (φανταστείτε μόνο για τα ακίνητά της τι χρήμα θα μπορούσε ν’ αφήσει στα ταμεία του κράτους…..) και συγχρόνως να βοηθάει όσους έχουν ανάγκη.
Βαθμοί, βαθμοί, βαθμοί…
Δώσαμε τους ελέγχους του Α’ τετραμήνου σήμερα. Χαμόγελα, σκυθρωπά πρόσωπα, σκεπτικοί γονείς, ουδέτερες φάτσες, νουθεσίες και επιπλήξεις, ποικιλία συναισθημάτων. Τι άχαρη διαδικασία! Ποιος είμαι εγώ που μπορώ να βάλω στην κλίμακα “χειρότερος…καλύτερος” την αξία και τις επιδόσεις των μαθητών; Τί σύστημα είναι αυτό που επειδή “έχουμε ένα χαρτί” μας θεωρεί κατάλληλους για παιδαγωγούς και “αξιολογητές γνώσεων”; Ιδίως για τα παιδιά της Γ’ λυκείου… Ποιοι είμαστε εμείς που θα πούμε ποιος είναι κατάλληλος και ποιος όχι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση;
Έρμαια του… αέναου κυνηγιού της ύλης που σαν μυθολογικό τέρας χάσκει απειλητικά πάνω από τα κεφάλια μας έτοιμο να μας κατασπαράξει έτσι και μείνουμε πίσω.
Στο τέλος τι μένει, τί γίνεται; Προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατό αντικειμενικός με τους βαθμούς, συχνά όμως πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να πριμοδοτήσει τον μαθητή με σωστή συμπεριφορά ή να “υποβαθμίσει” έναν αποδοτικό… ατακτούλη. Ειλικρινά δεν ξέρω, τη σιχαίνομαι αυτή τη διαδικασία.
